در ادبيات مراسم جمهوري آذربايجان در ارتباط با شمارش و دسته بندي آنها، ملاحظات مختلفي وجود دارد. تعداد چهارشنبه هاي آخر سال چهار تا مي باشد. در دسته بندي چهارشنبه ها بعد از چهارشنبه هاي آب و آتش و هوا چهارشنبه خاك مي باشد، زيرا درآستانه فصل بهار كه آب و آتش و هوا تازه در كل همه زندگي رونق مي گيرد براي بيدار نمودن زمين جهت فصل جديد كار و توليد محصولات تازه تجديد مي گردد و تازه مي شود. يكي از چهارشنبه هاي مقدس ماه خاكستري چهارشنبه آب است. در بين مردم اين چهارشنبه به عنوان چهارشنبه تازه آمده ( متولد شده ) و موفقيت آور براي انسان ها محسوب مي شود و به اين خاطر بين مردم عزيز است.مردم به اين چهارشنبه ، چهارشنبه آب و نوروز آب ها و چهارشنبه گل نيز مي گويند. اين چهارشنبه به اعتقادهاي آب تكيه كرده و مراسم را در بر مي گيرد. دومين چهارشنبه آخر سال چهارشنبه آتش است. اين چهارشنبه بين مردم چهارشنبه آدي و چهارشنبه آتش و شب آتش معروف مي باشد. اين چهارشنبه اعتقادات دفاع از آتش و گرمي را در بر مي گيرد. سومين چهارشنبه با اعتقادات هوا، هواي تميز و تغييرات هوا و تازه شدن هوا ارتباط دارد. اين چهارشنبه بين مردم چهارشنبه بادي و چهارشنبه هوايي و در بعضي روستاهاي منطقه مغان آذربايجان با نام چهارشنبه حيدر معروف است. در اساطير ملي هواي سفيد در لباس سفيد و هواي سياه در لباس سياه وباد شمال در لباس آبي و باد جنوب در لباس قرمز تصوير مي گردد. براي هر كدام باور و آهنگ و مراسم سلسله اي آفريده مي شود. آخرين چهارشنبه چهارشنبه آخر است. بين مردم اين چهارشنبه، به چهارشنبه سوري، چهارشنبه خاك و چهارشنبه زمين معروف است. در اين چهارشنبه به خاك، بخار و گرمي نفوذ مي كند. در چهارشنبه آخر، مراسم، آيين ،.باور، بازي و جشن هاي زيادي برگزار مي گردد قشنگي هاي هر كدام از
.چهارشنبه ها در يادداشت مردم به نوروز ابديت و جاودانگي مي بخشد
norooz web site
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر