تا ریخ ادیب نیست
لغتنامه ها را امّا
اصلاح می کند
« شا ملو »

با سلام به دوستا ن قدیم و جدید
چندی قبل با یک مشتری صحبت می کردم و طبق معمول صحبت رسید به اینکه اهل کجا یی ؟ گفتم ایران ! گفت با رباعیا ت خیام آشنا یی ؟ با تعجّب گفتم : تو ربا عیا ت را خوانده ای ؟ { از یک کانادایی انتظار نداشتم خیّام را بشنا سد . لطفا دوستا ن نپرسند چرا؟} جوابش من را به فکر برد. گفت : خیّا م به گستره فرهنگ جها نی تعلّق دارد. به یاد شاملو افتادم که گفت:
موطن آدمی را بر هیچ نقشه ای نشانی نیست
موطن آدمی در قلب کسانی است
که دوستش دارند
و بعد از اون بود که از خودم خنده ام گرفت چون همین چند وقت پیش بود که با یکی از همکارهای مصری بحث شدیدی داشتم که ابو علی سینا عرب نیست و ایرانی است !!!!!!!!
به خودم گفتم : باید تعصّب داشت امّا نه به فرد بلکه به آنچه که از او به نیکی باقی مانده است !
اگر احساس می کنیم که در دهکده جهانی زندگی می کنیم ناچاریم که برچسب نداشته باشیم {چه قومی ، چه ملّی ، چه مذهبی }. اگر عیسی «ع » می گوید : نا نت را با برادرت تقسیم کن ! از او بپذیریم نه چون او گفته بلکه چون این جمله را باور داریم ! و ...
می دانم که این بحث احتیاج به باز شدن دارد بنا بر این خوشحال می شم که بدونم شما چی فکر می کنید.

از ما که در تمام عمر
در جستجوی نور سحر پرسه می زدیم
از ما به مهربانی یاد آرید
« حمید مصدق»

سعید برادر وحید