پنداشتیم تهی دستیم و بی چیز
اما هنگامی که آغاز شد از دست دادن همه چیز
هر روز برایمان خاطره ای شد
آنگاه شعر سرودیم برای همه آنچه داشتیم
برای سخاوت پروردگار
" آنا آخماتووا "
فاطمه