رامتین جان سلام سه شب پیش بصورت اتفاقی وحید منوآنلاین دستگیر کردکه بعدا با توضیح اتابک فهمیدم خودم گاف دادم.به وحید گفتم سری به وبلاگ بزنه تا ببینه دوستاش (علی ورامتین )کولاک کردند.اونم گفت رفیقای ما هستند دیگه ؛ما اینیم(نقل به مضمون)منم از فرصت پیش آمده استفاده می کنم ضمن تشکر از نوشته قشنگت ؛ میخوام بگم در بررسی خشن ترین صحنه سینما که صورت گرفته .دست اندر کاران سینمایی حرکت دست مارلون براندو در فیلم پدرخوانده را انتخاب کردند.جایی که دستور میده اسب کارگردانی که به یکی از اعضای خانواده اش نقشی در فیلم نمی دهد. دوست دارم بدونم خشن ترین چیزی روکه از من دیدی چی بوده؟واما در باره خودت که سوال کردی که چگونه شهروندی هستی؟بگیر که اومد:پراگماتیست یا همان عملگرای خودمو نی!اما ویژگی پراگماتیست چیه؟همیشه با حواسی خوب اوضاع را در نظر می گیره؛قابلیت برقراری رابطه با طبقات مختلف وآدمهای غیر هم جهت رو داره؛در زندگیش فضاها وموقعیتهای کاملا متضادی رو تجربه میکنه.هیچگاه به رضایت نمی رسه بلکه در جهت رسیدن به آن راههای گوناگونی رو میره.هیچ وقت تمامی تخم مرغها شو تو یه سبد نمی ذ اره ؛از نظر جسمانی فعال و پر تحرکه اما دوست داره تو ذهن وکلام تحرک اصلی رو داشته باشه.پس عجیب نیست اگه در جوانی شطرنج یکی از اصلی ترین باشه ویا شنا رو جزوورزشهای مورد علاقه اش ببینیم.هر چند فوتبال دوست داشته باشه ولی از اونجایی که اساسا رادیکالی نیست از رنگهای پر شر وشوروگرم فاصله می گیره ورنگ آروموانتخاب میکنه ؛تا قبل از کشف روحیه ژورنالیستی توسط دوستاش با خبر میشه که در زمینه طنزقلم خوبی داره؛تنها دوسه رابطه براش از مدار محاسبه وعملگرایی خارجه یعنی در هر صورت مایله این رابطه هارو برا خودش نگه داره؛جالب اینجاست که هر رابطه ای مربوط به یک دوره از زندگیش میشه وحتما دوستانه(ونه فامیلی)هست. احساسات لطیف اما قابل کنترلی رو داره ؛سعی میکنه در شرایط عمل وقتشو با فکر کردن ازدست نده؛اگه نخواد جواب بده سر خودشو یه جوری به کاری بند میکنه.فعلا تمام
قربانت هادی 29/1/83