لابد برای شما هم پیش آمده که به دوستی زنگ بزنید وازآن طرف سیم،پیام گیر یا
پاسخگوی اتوماتیک برایتان یک قطعه موسیقی بنوازد یا شعری زمزمه کند بین ایرانیان
با ذوق هستند که بجای دو کلمه خشک و خالی،عدم حضور خود را با کلام منظوم در تلفن اعلام
می کنند.یکی ازهمین جماعت از دوست خود ع.ی شاعری
طناز (یعنی طنز پرداز !)است درخواست کرده بود برایش یک دو بیتی بسازد تا روی دستگاه
ضبط کند ایشان هم ساخته اند:
شرمنده از آنم که نباشم به سرایم / تا به تو سلام و علیکی بنمایم
گر لطف کنی نمره وپیغام گذاری / پاسخ دهم ای دوست بمحضی که بیایم
اما کار به اینجا خاتمه پیدا نمی کند.درخواست دوست راهنمای ذهن شاعر می شود که سری بزند
به خانه شعرای پیشین وبیندیشد اگر حافظ و سعدی و خیام و فردوسی و دیگران در عصر
Answering Machine زندگی می کردند چه کلامی روی این ماشین می گذاشتند.
واین است حاصل تفرس:
در منزل حافظ
رفته ام بیرون من از کاشانه خود،غم مخور / تامگر بینم رخ جانانه خود،غم مخور
بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام / آن زمان کو باز گردد خانه خود،غم مخور
در منزل سعدی
از آوای دا انگیز تو مستم / نباشم خانه و شرمنده استم
به پیغام تو خواهم گفت پاسخ / فلک گر فرصتی داد به دستم
در منزل خیام
این چرخ فلک عمر مرا داد به باد / ممنون توام که کرده ای از ما یاد
رفتم سر کوچه منزل کوزه فروشی / آیم چو به خانه ، پاسخت خواهم داد
در منزل فردوسی
نمی باشم امروز اندر سرای / که رسم ادب را بیاورم به جای
به پیغامت ای دوست گویم جواب / چو فردا بر آیدبلندآفتاب
در منزل مولانا
بهر سماع از خانه ام،رفته ام برون رقصان شوم / شوری بر انگیزم به پا خندان شوم،شادان شوم
بر گوی به من پیغام خود ،هم نمره هم نام خود / فردا تو را پاسخ دهم ،جان تو را قربان شوم
در منزل منوچهری دامغانی
از شرم به رنگ باده باشد رویم / در خانه نباشم که سلامی گویم
بگذاری اگر پیام،پاسخ دهمت / زان پیش که همچو برف گردد مویم
در منزل بباطاهر
تلیفون کرده ای جانم فدایت / الهی مو به قربون صدایت
چو از صحرا بیایم ،نازنینم / فرستم پاسخی از دل برایت
شهاب
بر گرفته از Microfars.com >
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر