باخ، بتهوون، برامس، واگنر و هندل بعنوان سمبولهای برتری نژاد آریا در موسیقی از دید نازیها بودند. از ایده های اصلی هیتلر آن بود که در هر زمینه ممکن حتی هنر (موسیقی، نقاشی و ...) برتری نژادی آنها به رخ مردم جهان کشیده بشه. نازی ها در زمان حکومت خود تبلِیغات بسیاری بر روی موسیقی این بزرگان کردند و در عوض جلوی انتشار موسیقی در زمینه های دیگر مانند اکسپرسیونسیم، جاز و ... رو میگرفتند و آنها را فاسد می دانستد. آنها در سال 1933 قانون برتری نژادی رو تصویب کردند و از تمام موسیقی دانان خواستند که به عضویت * در بیایند و هر که از اینکار سر باز میزد موسیقی او فاسد محسوب میشد. همچنین کارهایی که روح آلمانی در آنها وجود نداشت نمونه موسیقی فاسد محسوب میشد در این میان بسیاری از کارهای زیبای مالر، مندلسون و شوئنبرگ از جمله مصادیق موسیقی فاسد بحساب میامد. واگنر موسیقیدان مورد علاقه هیتلر بود و همواره در میهمانی های او موسیقی واگنر نواخته می شد. از نظر هیتلر موسیقی واگنر نشانه کامل موسیقی ژرمن بود و هرچه سایر موسیقیی ها از سبک واگنر فاصله می گرفتند فاسد تر و غیر قابل پذیرش تر می شدند. جالب است که بدانید هربرت فون کارایان که از سرشناسترین و محبوبترین رهبران ارکستر اروپا محسوب میشد برای اینکه بتواند کارش در موسیقی رو ادامه بدهد مجبور شد که به عضویت حزب نازی در آمده و در مقابل کلمنس کراوس نویسنده اپرا و یکی از رهبران بزرگ ارکستر، بدلیل تمرد از عضویت در حزب نازی توسط وزارت موسیقی زمان دستگیر شد. به هنگام تشکیل وزارت موسیقی ریچارد اشتراوس بعنوان رئیس ** انتخاب شد و معروف است که او فقط به خاطر مصالح موسیقایی این سمت رو پذیرفت و هرگز معتقد نبود که هنر در انحصار رنگ، قوم، ملیت و ... خاصی میتواند باشد. عجب دنیایی است و چه آدمهای عجیب و غریبی در اون پیدا میشن. حالا به نظر شما موسیقی و هنر اصلا" مرز و بوم میشناسه ؟
* Reichsmusikkammer - Reich Music Chambe
** Reich Music Chamber
گفتگوهای هارمونیک
سعید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر