ازتارم فرود آمدم, کنار برکه رسیدم
ستاره ای در خواب طلایی ماهیان افتاد .رشته عطری
گسست. آب از سایه افسوسی پرشد
موجی غم را به لرزش نی ها داد
غم رااز لرزش نی ها چیدم, به تارم بر آمدم, به آیینه رسیدم
غم از دستم در آیینه ها رها شد:خواب آیینه شکست
از تارم فرود آمدم, میان برکه و آیینه, گویا گریستم
سهراب سپهری
وحید 25/7/83
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر