!من هم
واعظی روزی به رسم امتحان
مبحثی بگشود در باب زنان
گفت : زنها جمله یار همسرند
باعث رونق به کار همسرند
بانی آسایش و آرامش اند
مهربان و با گذشت و بخشش اند
در غذا پختن چه آش و چه پلو
یا فسنجان و کباب و سوپ جو
جملگی برجسته و صاحبنظر
هر یکی شان هست بهتر زان دگر
با چنین یاران خوب و مهربان
!نیست مردان را غمی در این جهان
****
پس به مردان گفت هر کس از شما
از زنش راضی است بنشیند به جا
هر که ناراضی است از زن این زمان
هان به پا خیزد زبهر امتحان
جملگی برخاستند از جا, روان
جز یکی کو ماند بر جا همچنان
کرد واعظ رو به آن کو بر نخواست
گفت این بنشستن ات عین رضاست؟
گفت ای استاد خوب و با کتاب
نیست حدس تو در این معنی صواب
این سخن تهمت بر این دلخسته است
!پای من را هم زنم بشکسته است
حسین گلستانی
وحید 11/8/83
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر