شاید تاریخ تمدن از او به خوبی یاد کند اما

اعتقاد راسخی دارم بر اینکه دنیا با او دنیای بهتری است هر چند که شاید در آمریکا این مساله برعکس باشد کافی است کلاهمان را قاضی کنیم و نگاه به همسایه شرقی خودمان افغانستان بیاندازیم چندی پیش افغانها اولین انتخابات خود را بر گذار کردند انتخاباتی که یک ویژگی بزرگ داشت و آن این بود که آزاد برگزار شد شاید تنها نمونه مشابه آن در خاطر خاورمیانه اولین انتخاب جمهوری اسلامی باشد آری دوستان افغانها انتخاباتی را پشت سر گذاشتند که دیگر ملتهای خاور میانه آرزوی آن را دارند این انتخابات دامنه ای از پدرام شاعر لائیک افغان تا یونس قانونی اصولگرا داشت می گویند که با زور نمی توان دموکراسی بر قرار کرد اما من معتقدم که در منطقه خاور میانه زور تنها زبانی است که دولتهای مستبد به خوبی آن را می فهمند فکر می کنید اگر آمریکاییها به زور اسلحه صدام را کنار نمی زدند صدام از قدرت کنار می رفت ؟ پاسخ من قطعا منفی است و هیچ عقل سلیمی در جهان نخواهد گفت که دنیا با صدام حسین و طالبان دنیای بهتری بود اما چرا می گویم که بوش برای آمریکا گزینه مناسبی نیست به داستان قدیمی تروریسم بر می گردیم همه ما می دانیم که صدام انواع سلاحهای کشتار جمعی را در دسترس داشت-هر چند که هیچ کس قادر به یافتن آن نشد- و در طول جنگ هشت ساله به دفعات علیه مردم ما و اکراد به کار گرفت اما از زاویه دیگر می دانیم که صدام هیچگونه دشمنی با آمریکا نداشت و همینطور به هیچ طریقی نمی توان او را به القاعده چسباند صد البته که امروز بوش هم این موضوع را می داند اما دو سال قبل در هنگام حمله به عراق این ماجرا را نمی دانست و به همین دلیل جرج تنت رییس آلبانیایی تبار سی آِ ی ای از سمت خود کنار گذاشته شد ملت آمریکا تا به امروز نزدیک به دویست میلیارد دلار هزینه جنگی کرده است که شاید تنها نفع آن مشغول کردن تروریستها در ینگه دنیا باشد باز هم تاکید می کنم که صدام یک جانور وحشی بود اما هیچگاه خطری برای آمریکا به حساب نمی آمد خزانه امروز آمریکا به حدی خالی است که دولت تصمیم گرفته سن بازنشستگی را تا شصت و هفت سالگی بالا ببرد زیرا آنقدر بودجه ندارد که بتواند به همه بازنشستگی پرداخت کند میزان حقوقها در سمت مشابه نسبت به هفت سال قبل سی درصد پایینتر است و همه چیز چند برابر شده هر چند که هنوز هم سطح زندگی مردم در هیچ کجای جهان با آمریکا قابل مقایسه نیست اما اینها همه و همه زنگ خطرهایی برای اقتصاد در هم ریخته دولت آقای بوش است با این همه به نظر من او گزینه بهتری نسبت به کری بود بوش آدم ساده ای است و به قول ایرانیها حرفش حرف است در مقابل کری بزعم طرفدارانش یک شارلاتان به تمام معنا ست که در طول شش ماه گذشته بارها مواضع خود را تغییر داده است همین ویژگی بوش این قوت فلب را به من می دهد که بوش در چهار سال دوم به تلاش خود در مهار تروریسم و دیکتاتوری در خاورمیانه ادامه خواهد داد هر چند که قطعا می دانم که جنگ دیگری توسط آمریکاییان پیش رو نخواهد بود شاید به همین دلیل است که در باب ایران آمریکا تمامی ابتکار عمل را به اروپاییان واگذار کرده تا بتواند اهداف خود را با هزینه کمتری به ثمر برساند رامتین