زمین روی ماه

قول داده بودم که معما گونه ای که به فردوسی و شاهکارش شاهنامه منسوب است را برایتان معنی کنم خوب مرد است و قولش. و اما بیت مذکور این بود
زسمّ ستوران و گرد سپاه
زمین روی ماه و زمین روی ماه

چیزی که البته واضح است اول از همه، مهم، درست خواندن این بیت است
...سمّ: به ضم سین و به معنی پای اسب و
گرد: به فتح گاف و همان گرد و خاک خودمان
روی اول با ساکن روی ی به معنی صورت و ظاهر
روی دوم با کسره ی به معنی بر روی

و اما معنی شعر این است که از ضربه سم اسبها بر زمین و جرقه ها و چاله های حاصله از آن زمین شکل ماه شده بود و می درخشید و از گرد و خاک حاصل از حرکت سربازان، خاک زمین بر ماه نشست و ماه مثل زمین به نظر می آمد
در کل یکی از آن اغراق های شاعرانه است که به نظرم بسیار جالب است

سعید