سیدمحمدرضا میرزادهی عشقی، در سال 1312ه. ق در همدان متولد شد. در ابتدای جنگ جهانی اول به استانبول که در آن زمان کانون فعالیت ملیون ایران شده بود، مهاجرت کرد و در سال 1337ه. ق به همدان بازگشت و پس از آن به تهران آمد و شروع به انتشار مقالات و اشعار خود در مطبوعات آن زمان تهران کرد
عشقی، زبانی آتشین و نیشدار داشت و هزلیات و هجویههای او، عاقبت کار دستش داد و در روز 12 تیر ماه 1303 شمسی، در تهران هدف گلولهی افراد ناشناس قرار گرفت و در حالی که 31 سال بیشتر نداشت، چشم از جهان فرو بست
شعر باید رید، یکی از تندترین و معروفترین اشعار عشقی است
عشقی غیر از این شعر، اشعار معروف دیگری همچون نوروزینامه، سه تابلو مریم، احتیاج و رستاخیز را نیز سروده است
باید رید
بعد از اين بر وطن و بوم و برش بايد ريد.......... به چنين مجلس و بر كر و فرش بايد ريد
به حقيقت در عدل ار در اين بام و در است..... به چنين عدل و به ديوار و درش بايد ريد
آنكه بگرفته از او تا كمر ايران را گه............... به مكافات الی تا كمرش بايد ريد
پدر ملت ايران اگر اين بی پدر است.............. بر چنين ملت و روح پدرش بايد ريد
به مدرس نتوان كرد جسارت اما................... آنقدر هست كه بر ريش خرش بايد ريد
اين حرارت كه به خود احمد آذر دارد.............. تا كه خاموش شود بر شررش بايد ريد
شفق سرخ نوشت آصف كرمانی مرد........... غفرالله كنون بر اثرش بايد ريد
آن دهستانی بی مدرك تحميلی لر.............. از توك پاش الي مغز سرش بايد ريد
گر ندارد ضرر و نفع مشيرالدوله................... بهر اين ملك به نفع و ضررش بايد ريد
ار رَود موتمنالملك به مجلس گاهی............ احترامن به سر رهگذرش بايد ريد
به نقل از وبلاگ کتابلاگ
شاید بیش از یکصد سال است که ملت ما با مشکلات مشابهی دست به گریبان است مشکلاتی که سال به سال پیچیده تر می گردد به نظرم آمد شعر میرزاده عشقی وصف حال امروز ملت ماست و دست آخر اینکه شاید لحن شعر چندان مناسب نباشد که پیشاپیش از تک تک دوستان پوزش می طلبم
رامتین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر