بخشش لازم نیست اعدامش کنید

چندی پیش شهاب عزیز سوالی درباب مساله اعدام مطرح کرده بود من این سوال را از دو زاویه به نقد می کشم دیدگاه اول نظر شخصی من است که انسان را جایز الخطا می دانم و معتقدم که هر خطایی مستوجب تنبیه است اما باورم این است که قرار دادن قانونی مبتنی بر محروم کردن انسانی دیگر از حق زندگی شایسته انسان امروزی نیست اگر باور داشته باشیم که هر کسی تواند اشتباه کند لاجرم باید بپذیریم که هرکس می تواند گناهی مرتکب گردد که غیر قابل بازگشت باشد از طرف دیگر بحث تناسب جرم و تنبیه است فکر می کنم برای آدمی نظیر صدام حسین اعدام سبکترین حکمی است که می توان در نظر گرفت چراکه زنده نگه داشتن او برایش به مراتب سخت تر خواهد بود و اما دیدگاه دوم من به جامعه ایران باز میگردد که به نظر من بیان این پرسش در ایران شاید کمی زود باشد چرا که چه بخواهیم و چه نخواهیم اکثریت جامعه ما دیدگاه مذهبی داشته و مذهب معتقد به خشن ترین روشهای اعدام می باشد از سوی دیگر کافی است نگاهی به صفحه حوادث روزنامه ها بیاندازیم تا ببینیم هر روزه چند زن بی گناه به بهانه شرافت و ناموس جان می بازند من فکر می کنم تا زمانی که پدری فرزند را قائل به داشتن حق زندگی نمی داند بلندپروازی است که بخواهیم قانون گذار اینچنین حقی را برایمان قائل گردد به زبانی دیگر تا زمانی که در فرهنگ ایرانی ارزشهایی چون غیرت و زرنگی وجود داشته باشد مدل برداری از جوامع اروپای غربی بیشتر به جوک می ماند رامتین