هوشنگ گلشیری

فکر کنم کمال بی معرفتی است که این روزها درباره همه چیز و همه کس بنویسیم اما به نهنگ دریای داستان نویسی* اشاره ای نکنیم. پنج سال پیش همین روزها بود که شمع عمر هوشنگ گلشیری خاموش شد(شاید هم خاموشانده شد). درباره او بسیار گفته اند و شنیده ایم پس من تکرار مکررات نمی کنم و فقط به همین بسنده می کنم که مردی بزرگ بود و در چارچوب درک مردم زمانش نگنجید. حسین مرتضائیان آبکناراز شاگردان او، مصاحبه ای با بی بی سی کرده است که می توانید آن را اینجا بخوانید. برای دیدن سایت بنیاد گلشیری می توانید اینجا کلیک کنید. برای دیدن مقاله ای درباره سير داستان کوتاه از آلن پو تا گلشيری نیز می توانید اینجا کلیک کنید

*
او خود را اینطور معرفی می کند: من اگر نهنگ این آب خرد داستان نویسی ایران باشم اینطورها زیسته ام، گاهی سر به دیوارها کوبیده ام... سعی هم کرده ام که به نسل بعد هم بی تفاوت نمانم تا از این آب خرد همین نبینند که من دیده ام

سعید