قرارمون ساعت دو یادت باشه یادت نره

امروز یک جورایی خودم را تعطیل کردم تا فوتبال را ببینم و علی القاعده بعد از بازی مشغول وبگردی شدم یکی از موضوعاتی که نظر من را جلب کرد اشاره بلاگر های خانوم به حضورشون در فضای مردانه استادیوم آزادی و شکستن این تابو بود- که صد البته جای خوشوقتی دارد- نمی دونم چرا با خودم فکر کردم چرا کسی به تبعیضاتی که در حق آقایون اعمال می شه اعتراضی نمی کنه مثلا چرا ما نمی تونیم بریم استخر از و از نزدیک شاهد ورزش کردن خانومها باشیم دوستان من فکر می کنم که باید به این تبعیضات پایان داد دیدار ما فردا ساعت دو بعد از ظهر درب غربی استخر حجاب در ضمن دوستان اگر نیاز به شعار دادن داشتند می توانند از شعار های بانوان محترم در استادیوم آزادی کپی برداری نمایند
«سهم من، سهم زن، نيمی از آزادی»، «آزادی، برابری، عدالت جنسيتی»، «آزادی حق من، ايران وطن من» و «چند قدم تا آزادی؟»، «حقوق من، حقوق بشر است»، «آزادی، آزادی، آزادی»
دست آخر اینکه امیدوارم طنز من باعث رنجش خاطر خانومها نشود من بی تقصیرم بحث ارتباط بین تماشای ورزش و رفع تبعیض جنسیتی را خودشون شروع کردند رامتین


توضیح در عکس جمعی از پیشگامان رفع تبعیض جنسیتی را می بینید که با روسری سر کردن اولین گام را برداشته اند البته اینجا تو آمریکا به این آدمها یک چیز دیگر می گویند اما من تو دهن آمریکا میزنم و به این برادران لقب قهرمان رفع تبعیض جنسیتی می دهم