برگ پاییزی

!تیغهء یک گیاه به یک برگ پاییزی گفت: "هنگام افتادن چه سر و صدایی می کنی

" همه ء رویاهای زمستانی مرا به هم می ریزی

"!برگ برآشفت و گفت : " ای فرومایه ء فرونشین ! موجود بی آواز بد خلق

". تو در هوای بالا زندگی نمی کنی و از صدای آواز چیزی نمی فهمی

.آن گاه برگ پاییزی روی زمین خوابید و به خواب رفت

. چون بهار فرا رسید باز بیدار شد و یک تیغه ء گیاه بود

هنگامی که پاییز آمد و خواب زمستانی او را فرا گرفت و برگ ها از همه جا روی او

! می ریختند زیر لب با خود می گفت : " وای از دست این برگ های پاییزی ! چه سر و صدایی می کنند

. همه ء رویاهای زمستانی مرا به هم میزنند

جبران خلیل جبران

وحید 27/9/84