به قول آقایان: و اما بحث شیرین آمار

قبل از هر چیزی باید از وحید تشکر کنم که آمار را تنظیم کرد. شاید به نظر بعضی این آمار اصلا مهم نباشه اما به نظر من بد نیست که بدانیم چه کرده ایم و چه انتظاراتی داریم. شاید اگر این وبلاگ فقط به یک نفر تعلق داشت این جور آمار تبدیل می شد به یک عدد و آنهم اینکه من مثلا فلان تعداد مطلب نوشته ام. آنوقت به قول رامتین، یک جور نوشابه برای خودت باز کردن بود. اما وبلاگی که به چند نفر تعلق داره به نظر من یک جور تمرین کار گروهی است که ما ایرانی ها خودمان همیشه اعتراف می کنیم که در انجام آن ضعیف هستیم. و اما به نظر من تعداد مطالب به اندازه کیفیت آنها مهم نیست. شاید بد نباشد اگر یک سیستم امتیاز دهی به هر پست اضافه کنیم تا ببینیم که مطلبی که نوشته می شود و یا لینک داده می شود چقدر جذابیت دارد. به این ترتیب اولا می توانیم متوجه بشویم که چه تعدادی مطلب را خوانده اند ثانیا می توانیم آن عنوان هایی که اصلا برای کسی جالب نیست را کم کم حذف کنیم. البته من نمی دانم دقیقا چطور ممکن است که این امکان به وبلاگ اضافه شود. در این زمینه فکر کنم که ایده اش با من بود و تاییدش با باقی دوستان و در صورت تصویب زحمتش با علی جان یا وحید خان. ضمنا از امسال تصمیم دارم که تا جایی که وقتم اجازه می دهد مطالبی که در روزنامه ها یا مجله های کانادا و آمریکا می خوانم و به نظرم جالب می آیند را ترجمه کنم و در وبلاگ بگذارم. البته با این ساعات کاری من و کارهای مربوط به خانه و خانواده نمی دانم تا چه حد بتوانم موفق باشم. در آخر شاید بد نباشد که به این نکته اشاره کنم که من هم مثل ناهید به دلیل دور بودن از خانواده ام به این وبلاگ به عنوان یک پل ارتباطی و یا شاید بهتر است که بگویم یک جلسه خانوادگی نگاه می کنم که مرا در حد کم اما مفید در ارتباط نزدیک با خانواده ام نگه می دارد

سعید