زمان روبروشدن با واقعیت درباره ایران رسیده است
فرید زکریا – نیوزویک
سر و صداها و شلوغ بازی هایی که این روزها در واشنگتن وجود دارد ممکن است که سرآغاز شروع یک طوفان باشد. مقامات رده بالا به ایران هشدار دادند که برنامه هسته ای را ادامه ندهد. سیاست مداران هر دو جناح در آمریکا به شدت در این زمینه هم رای هستند. خبره ها هنوز به شدت فریاد می زنند. همه موافق این ایده هستند که ایران باید متوقف شود. اما چطور؟ وقتی این سوال پرسیده می شود سکوت حکم فرما می شود. هیچکس برنامه جدی با شانس موفقیت بالا ندارد. در این میان افرادی هستند که می گویند یک راه حل وجود دارد و آنهم حمله نیروهای ارتش آمریکا به سایت های اتمی ایران است. برای بعضی دیگر این سیاستی است که هیچگاه دنبال نخواهد شد. در دهه پنجاه میلادی بعضی از جمهوری خواه ها می خواستند از خارج به گروه همکاران "ترومن" حمله کنند و معتقد بودند که این باعث خواهد شد که اتحاد جماهیر شوروی در این صورت عقب نشینی کند. اما بمباران یک انتخاب جدی نیست. در بهترین حالت حمله برنامه ایران را برای چند سالی عقب خواهد اندخت اما اتحاد ملی را درباره ساخت بمب اتم بیشتر خواهد کرد. ایران کشوری است با جمعیتی سه برابر عراق و یک حس قوی غرور ملی. از طرفی ایران راه های بسیاری برای تلافی خواهد داشت خصوصا با توجه به حضور صد و چهل هزار سرباز آمریکایی در عراق. تحریم اقتصادی نیز فایده ای ندارد. ایران دومین صادر کننده نفت خام است با ده ها میلیارد دلار مازاد ارزی. احتمالا ارزشش را دارد که یک پیشنهاد خوب که حاوی مزایای واقعی است به ایران پیشنهاد شود که می تواند این پیام را برای ایرانیان داشته باشد که ما خواستار روابط خوب با آنها هستیم و این انتظار را داریم که آنها هم در زمینه مسائل اتمی همکاری کنند. اگر چه من به شخصه احتمال می دهم که این پیشنهاد پذیرفته نخواهد شد. رژیم کنونی خواهان روابط خوب با غرب نیست. من معتقدم که روابط اقتصادی و ارتباط و همکاری بیشتر با غرب، باعث از بین رفتن تسلطی است که ایشان بر جامعه دارند. برخورد آمریکایی ها با ایرانیان نیاز به یک بازنگری اساسی دارد. ما یک هدف ارزشمند داریم و آنهم این است: تهران را از ساختن بمب اتم باز داریم. در اینباره ما مسیر روشنی را انتخاب کرده ایم که شامل حمله نظامی و توافق بین المللی در تحت فشار قرار دادن ایران می باشد اما این روش موفق نخواهد بود. واشنگتن و متحدانش احتیاج دارند که با واقعیت روبرو شده و یک سری هدف های جدید در نظر گرفته و مسیری را در رسیدن به آنها طرح ریزی کنند. در غیر این صورت ما باید ریسک بالایی را نه تنها برای شکست بلکه برای پذیرش تحقیر عمومی و اینکه توانایی کمی در حل مشکلات اینچنینی در سطح بین المللی داریم را بپذیریم. ایالات متحده باید گروه جدیدی از متحدانش درست کند که شامل ایران هم بشود. هدف ما باید جلوگیری یا کاستن از سرعت تبدیل برنامه هسته ای ایران به برنامه تسلیحاتی و خنثی کردن مداخله ایشان در منطقه و خنثی سازی پشتیبانی آنها از گروه های تروریستی و مخالف برقراری صلح بین نیروهای اسرائیلی و فلسطینی باشد
منبع: نیوزویک شماره سی ام ژانویه
سعید
فرید زکریا – نیوزویک
سر و صداها و شلوغ بازی هایی که این روزها در واشنگتن وجود دارد ممکن است که سرآغاز شروع یک طوفان باشد. مقامات رده بالا به ایران هشدار دادند که برنامه هسته ای را ادامه ندهد. سیاست مداران هر دو جناح در آمریکا به شدت در این زمینه هم رای هستند. خبره ها هنوز به شدت فریاد می زنند. همه موافق این ایده هستند که ایران باید متوقف شود. اما چطور؟ وقتی این سوال پرسیده می شود سکوت حکم فرما می شود. هیچکس برنامه جدی با شانس موفقیت بالا ندارد. در این میان افرادی هستند که می گویند یک راه حل وجود دارد و آنهم حمله نیروهای ارتش آمریکا به سایت های اتمی ایران است. برای بعضی دیگر این سیاستی است که هیچگاه دنبال نخواهد شد. در دهه پنجاه میلادی بعضی از جمهوری خواه ها می خواستند از خارج به گروه همکاران "ترومن" حمله کنند و معتقد بودند که این باعث خواهد شد که اتحاد جماهیر شوروی در این صورت عقب نشینی کند. اما بمباران یک انتخاب جدی نیست. در بهترین حالت حمله برنامه ایران را برای چند سالی عقب خواهد اندخت اما اتحاد ملی را درباره ساخت بمب اتم بیشتر خواهد کرد. ایران کشوری است با جمعیتی سه برابر عراق و یک حس قوی غرور ملی. از طرفی ایران راه های بسیاری برای تلافی خواهد داشت خصوصا با توجه به حضور صد و چهل هزار سرباز آمریکایی در عراق. تحریم اقتصادی نیز فایده ای ندارد. ایران دومین صادر کننده نفت خام است با ده ها میلیارد دلار مازاد ارزی. احتمالا ارزشش را دارد که یک پیشنهاد خوب که حاوی مزایای واقعی است به ایران پیشنهاد شود که می تواند این پیام را برای ایرانیان داشته باشد که ما خواستار روابط خوب با آنها هستیم و این انتظار را داریم که آنها هم در زمینه مسائل اتمی همکاری کنند. اگر چه من به شخصه احتمال می دهم که این پیشنهاد پذیرفته نخواهد شد. رژیم کنونی خواهان روابط خوب با غرب نیست. من معتقدم که روابط اقتصادی و ارتباط و همکاری بیشتر با غرب، باعث از بین رفتن تسلطی است که ایشان بر جامعه دارند. برخورد آمریکایی ها با ایرانیان نیاز به یک بازنگری اساسی دارد. ما یک هدف ارزشمند داریم و آنهم این است: تهران را از ساختن بمب اتم باز داریم. در اینباره ما مسیر روشنی را انتخاب کرده ایم که شامل حمله نظامی و توافق بین المللی در تحت فشار قرار دادن ایران می باشد اما این روش موفق نخواهد بود. واشنگتن و متحدانش احتیاج دارند که با واقعیت روبرو شده و یک سری هدف های جدید در نظر گرفته و مسیری را در رسیدن به آنها طرح ریزی کنند. در غیر این صورت ما باید ریسک بالایی را نه تنها برای شکست بلکه برای پذیرش تحقیر عمومی و اینکه توانایی کمی در حل مشکلات اینچنینی در سطح بین المللی داریم را بپذیریم. ایالات متحده باید گروه جدیدی از متحدانش درست کند که شامل ایران هم بشود. هدف ما باید جلوگیری یا کاستن از سرعت تبدیل برنامه هسته ای ایران به برنامه تسلیحاتی و خنثی کردن مداخله ایشان در منطقه و خنثی سازی پشتیبانی آنها از گروه های تروریستی و مخالف برقراری صلح بین نیروهای اسرائیلی و فلسطینی باشد
منبع: نیوزویک شماره سی ام ژانویه
سعید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر