درد دلي از فنجان نيمه خالي به فنجان پر

درد دلي از فنجان نيمه خالي به فنجان پر ، تو مايه هاي يک فنجان کاپاچينوي داغ

سلام به دوستان گرامي، اينرنت بي سيم بهانه خوبي براي اوقات پس از کار شد و خواندن مطالب شما آسوده کننده فکر ، به قول بعضي ها بي خيال داره حسابي سنگين ميشه، با دوستان از سر پروژه ( ساوه) بر مي گشتيم وتو حال رانندگي داشتم فکر ميکردم. بد نيست براي شما هم بنويسم، حدود پنج ماه از زمان شروع به کار ميگذره و ما از اول پروژه دنبال مجوز جهت حفاري مسير کابل نوري از شهرداري بوديم . چندين نامه و تلفن به همراه عرض ادب و رشوه - ببخشيد جلب رضايت و پر کردن جيب حاج آقا - جهت سرعت دادن به کارفرستاديم و گرفتيم ، در نهايت نزديک به اتمام پروژه طرح تکريم ارباب رجوع شامل حال ما شد. حاج آقا با قبول مجوز براي هر متر 18000 ریال و به حساب 1600 متر کل پروژه مارو زير سوال برد! چون استفاده از کابل نوري و زمين خدا به خيال ما از تکنولوژي بي سيم ارزانتر بود حال بگذريم از اين مديريت و آن حاج آقا . از طرف دیگه جهت پروژه بنده خدايي نياز به 150 متر لوله بوديم که تو کار خانه توليدي لوله که همان پروژه ساوه هستش با درخواست من مدير کار خانه حاضر به روشن کردن خط توليد و تهيه 150 متر لوله مورد نياز من بود لازم به ذکره روشن کردن و خاموش کردن خط توليد 20 درصد ضایعات و کلي صرف انرژی جهت گرم شدن و آماده شدن داره که هر کاري کردم نتونستم با خودم کنار بيام و به ملت ايران ضرر بزنم. اين هم بماند ! غرض از روده درازي تو اين کشور رابطه چه کار هاي نشدني و محال رو شدني و بر عکس چه کار هاي صد در صد شدني رو ناشدني و محال مي کنه
ارادتمند اتابک