غذا خوردن ما و غذا خوردن بعضی ها

وقتی رفتن به پاریس قطعی شد، دو ماهی وقت داشتم تا یک کم از جهت ابعاد عرضی خودم را درست کنم که خانواده ام را بعد از پنج سال که می بینم دچار شوکشان نکنم. رژیم من درآوردی کمی تا قسمتی کمک کرد اما مشکل بیشتر از این حرفها بود. یعنی فقط دو کیلو از ده دوازده کیلویی که در این پنج سال با مشقت به دست آورده و کلی براش سرمایه گذاری کرده بودم را از دست دادم. وقتی رسیدم پاریس کسی به روم نیاورد و فقط گفتند که یک کمی آب زیر پوستم رفته!!!!!! حالا تصور کنید اگر فقط کمی آب زیر پوستم نرفته بود و چاق شده بودم چه شکلی شده بودم. آقا من که ادعا کرده بودم این چاقی مفرط به دلیل خوردن زیاد نیست و به دلیل هورمونی بودن غذاها در کانادا است همون روز اول کلی خیط شدم. چرا؟ ساده است جانم چون بنا به یک رسم قدیمی شما در سفر اقلا دو برابر محل سکونت خودتان می خورید. اما در پایان سفر وقتی آمدم خانه دیدم که سه کیلو لاغر شده ام! بله! خودم هم تعجب کردم اما هفتاد و پنج کیلو خیلی بهتر از هفتاد و هشت کیلو هفته قبل از آن و هشتاد کیلوی دو ماه قبل تر بود. حالا بماند که خیلی زود یعنی در کمتر از یک ماه بنده برگشتم سرجای اول یعنی هشتاد کیلو. راستش یک کم حالم گرفته شد چرا که وجدانا من زیاد نمی خورم اما مشکل کجاست؟ بخشی از مشکل ورزش نکردن است اما بخش دیگر؟ امروز یکی از اساتید دانشگاه برکلی در مصاحبه ای که در رادیو داشت می گفت که رژیم غذایی فرانسوی ها با آنکه مثل سم می ماند اما باعث چاقی آنها نمی شود چرا که اولا غذا را در اندازه کم می خورند ثانیا بین وعده های غذاشون قاقا لی لی نمی خورند و ثالثا تنها غذا نمی خورند. از نظر علمی ثابت شده است که با دیگران غذا خوردن باعث کمتر خوردن می شود!!! اما نکته دیگر این است که مشکل آدمها در آمریکای شمالی غذاهای معروف به فست فود هستند. یک تحقیق علمی نشان می دهد که غذاهای فست فود دارای مواد معدنی و ویتامینهای لازم برای بدن نیستند پس مهم نیست که چقدر غذا می خورید در هر حال بدن شما هنوز هم طلب غذای بیشتر می کند. این آقای دکتر اضافه کرد که متوجه نمی شود که با آنکه همه ما می گوییم که وقت برای غذا پختن نداریم اما با آمدن اینترنت در زندگی هامان یک جورایی دو سه ساعت در روز وقت برای آن اختصاص داده ایم. بنابراین شاید بهتر است که کمی هم وقت برای غذا پختن که گاهی بیست دقیقه بیشتر نیست اختصاص دهیم. بنابراین از این انشا نتیجه می گیریم که بهتر است که از تورنتو به پاریس رفته و آنجا زندگی کنیم تا وقتی که خانواده مان به دیدنمان می آیند از سایزمان خجالت نکشیم. این بود خاطره ما از عید سعید باستانی

سعید