خیلی فکر کردم اما به نتیجه نرسیدم. یعنی دلم می خواست بدونم چی می خواهم اما دیدم خیلی چیزها می خوام که خیلی از واقعیت دور نیست و با یک کم تلاش و تدبیر بهشون می رسم. چشمهایم را بستم و رویاهایم را یکی یکی مرور کردم. دیدم اگرچه بیش از همه این آرزو به محال می ماند اما من دوست دارم بازهم سر سفره هفت سین که ساناز با علاقه و عشق خاصی هر سال درست می کنه و فقط ماهی قرمز توش نمی گذاره – چون دیدن اینکه ماهیه میمیره دلش را می شکنه – چشمهایم را ببندم و روزی را ببینم که دوباره سر سال تحویل مامان و ناهید و آرش و نغمه و احمد و وحید و "او" و ساناز و خودم کنار هم نشسته ایم! نه اینکه هرکدام در چهار قاره مختلف دنیا باشیم. نمی دونم چرا این خواهش کوچک من از خدا به آرزویی محال می ماند. هرچه هست باشد شاید بهتر است که دلتنگی هایم را در گوش باد ترانه ای بخوانم
اندکی بیش از شش سال است که به قول سهراب من هوای خودم را می نوشم اما یک جای دور که مردمانی متفاوت دارد. یک نوع آرامشی در این جامعه وجود دارد که همیشه توجه مرا به خودش جلب کرده است. سعی کرده ام که با نگاهی دقیق و گفتگوهای پراکنده اینجا و آنجا آن را متوجه بشوم. نمی توانم ادعا کنم که کاملا آن را می فهمم اما ایده بهتری از گذشته نسبت به منبع این آرامش دارم. به نظرم مردمان دور و بر من بیشتر در زمان حال زندگی می کنند در مقایسه با مردمان زادگاهم که همیشه حسرت گذشته دارند. یکی از چیزهایی که این روزها توجهم را جلب کرد جاری شدن دوباره نام مصدق بر زبان مردم خصوصا تند روهای کیهان و ... است که این آخری زمینه درآمدن دو تا شاخ بر کله مبارک من را آماده کرد. البته به نظر من مردمان ما از مصدق درس سیاست و مدارا و زیرکی نمی گیرند فقط و فقط تاسف است و آهی از ته دل و ای کاش و اگر و اما. مردمانی هستیم که مرزی بین سیاست و تاریخ و علوم اجتماعی مان نیست. شاید بعضی معتقد باشند که اینها همه به هم مرتبطند من هم این را قبول دارم اما به ایده من ارتباط آنها مثل ارتباط کشورهای همسایه می تواند مرزی داشته باشد که می توان از آن عبور کرد. آنچه مصدق برای من و شمای ایرانی کرد بی شک بی نظیر است اما آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که مصدق ایراد بزرگی داشت و آنهم زیادی دمکراتیک بود. کودتای بیست و پنج مرداد را خنثی کرد اما کودتاچیان را آزاد گذاشت تا ژست سوپر دمکراتیک بودنش خدشه دار نشود و آنها در کمال ناباوری – آنطوری که کرمیت روزولت در کتابش:"کودتا در کودتا" می گوید – در عرض سه روز کودتای دیگری کردند و دمکرات ترین دولت ایران را از زمان کورش کبیر تا محمد رضای صغیر، برکنار کردند. جالب است که امثال کاشانی ها بعدها مدعی شدند که ... بگذریم. به نظر من هر کسی باید از خودش شروع کند. اگر توانستیم در محدوده زندگی خصوصی خودمان بیشتر به جلو نگاه کنیم تا به افتخارات گذشته مان، زندگی بهتری خواهیم داشت. مصدق مرد بزرگی بود اما دور و برمان مردان بزرگی با اندیشه های ناب بسیار داریم که شاید باید امروز گردشان جمع شویم و فردا افسوس نبودشان را نخوریم
