پاییز دوباره از راه رسید

دوباره مهر از راه رسید و صدای زنگ در گوش کلاسها پیچید.شاگردها پشت نیمکتها خزیدند و هزاران چشم زل زد به تخته سیاه
این روزها در کهن دیار ما هیچ مدرسه ای نیست که از شور و مهر خالی باشد مگر پیرترین مدرسه شهرمان ـ مادر مدرسه های
نوین ایران ـ دارالفنون که ترجمه ای بود از پلی تکنیک فرنگ , یادگار میرزا تقی خان مدرسه کمال الملک بدیع الزمان فروزانفر
اقبال آشتیانی صادق هدایت محمود حسابی مهدی بازرگان و........ بهرام بیضا يی و .....بود به هر روی اینجا قرار بود که کارخانه
آدم سازی شود چرا که امیر کبیر گفته بود : کسی که نیت یک ساله دارد گندم میکارد و آنکه ده ساله درخت مینشاند و آنکه صد ساله
آدم تربیت می کند . هنوز صد سال به نیمه نرسیده بود که تربیت شدگان دارالفنون پرچمدار نو اندیشی در جامعه سنت زده قجری شدند.
این را ناصرالدین شاه خیلی خوب فهمید و در جواب اعتمادالسلطنه که گفت : در زمان فتح علی شاه یکی نبود نامه ناپلئون به شاه را
ترجمه کند و حالا چهار پنج هزار نفر فرانسه دان در تهران هستند : دستی به سبیل مبارک کشید و گفت: آن وقت بهتر از حالا بود و
هنوز چشم و گوش مردم اینطور باز نشده بود.
ادامه مطلب را میتوانید در سایت بی بی سی بخوانید عجیب دلم گرفته بود و حال و هوای هفته اول مهر برم داشته بود که چشمم به این
مطلب خورد بد ندیدم به شروع فصل پائیز وبلاگ را هم پائیزی کنیم
اگر برگ درخت در پائیز نمی افتاد جایی برای روئیدن برگهای بهاری پیدا نمی شد
پائیز 1385
ناهید