بابانوئل

دیشب از پارسا پرسیدم به نظرت بابانوئل برات چی میاره؟ در کمال نا باوری گفت: سفینه فضایی. من که انتظار داشتم مثل همیشه بگه ماشین یک کمی که نه یعنی چه جوری بگم خیلی حالم گرفته شد چون طبق آخرین اخبار واصله از دفتر بابانوئل سفینه ای در کار نبود. الان که دارم این مطلب را می نویسم ساعت هشت و نیم صبح است و پارسا ده دقیقه پیش بیدار شد. من توی اتاق کامپیوتر مشغول ولگردی اینترنتی بودم که دیدم مشوش داره این طرف و آنطرف میره. میگم بابا! خوب چرا نمی ری جیش کنی؟ میگه جیش ندارم می خوام برم ببینم بابانوئل برام سفینه آورده یا نه! با هم رفتیم پایین و زیر درخت کریسمس را چک کردیم فقط دو تا ماشین قرمز بود که خیلی خوشحالش نکرد. خوب اینهم نتیجه زندگی در غرب با طرز تفکر شرقی. باباجان بچه ای که فقط پنج سالشه و اینجا به دنیا آمده که عید باستانی نوروز نمی شناسه! کریسمس را همه جا می بینه و درباره اش می شنود. حالا ما به عنوان یک پدر و مادر نمونه به جای اینکه از این بچه یک جورایی بپرسیم چی می خواد که بگیم بابانوئل براش بیاره فقط با گرفتن یک ماشین کل داستان را از سر خودمون باز کردیم. معمولا بچه ها برای بابانوئل نامه می نویسند و پدر و مادرها قبل از پست کردنش دزدکی یک نگاهی به این نامه ها انداخته و به بابانوئل در خرید کمک می کنند. خوب ما هم به همین سادگی می تونستیم کاری کنیم که این بچه امروز با دیدن کادوهاش مثل توپ پنچر بادش خالی نشه. گاهی احساس میکنم که دلم می خواد با کله بزنم توی دهن اونایی که مخ مارو اینجا با مزخرفاتی مثل حقظ سنتها و عید نوروز باستانی و ما ایرانی هستیم و نه کانادایی و غیره پر کرده اند.یکی نیست که بگه آخه شما آقایی که دلت برای سماور و چای شیرین و نقل و نبات و ... تنگ شده و میشه! بیخودی عمر خودتو تلف نکن پاشو برو مملکتت بیخودی بچه ات را هم سرگیجه فرهنگی نده

کلافه از دست بابانوئل: سعید