Happy Eid

امروز چهارشنبه است. ساعت نه صبح و من غرق در افکار خودم در حالی که از آسانسور بیرون میام به نگهبان سلامی می کنم و دارم سریع میزنم بیرون که میگه صبح بخیر مستر سعید عید شما مبارک* و من که یه کم غافلگیر شده ام تشکری می کنم و میزنم بیرون. هوا کمی خنک شده. از اتوبوس سوار شدنم سریع پشیمان شدم چون دیدم آدمهایی که دارن پیاده میرن سریعتر از من حرکت می کنند. چند صد متر پایینتر دلیلش را متوجه میشم. نزدیک آپارتمان ما یک کنیسه و یک مسجد و یک معبد بودایی در کنار هم هستد. امروز روز عید مسلمانها و روز دوم سال نو کلیمی هاست. آدمهای زیادی در پیاده رو بالا و پایین می روند. ظاهرا توی مسجد بعد از نماز عید دارن صبحانه میدن. این مسجد به شیعیان پاکستان تعلق داره و دیدن دو تا خانم ایرانی بدون روسری که تازه ماشینشون را پارک کرده اند توجهم را جلب میکنه. فوری روسری هاشون را نصفه نیمه سرشون می کنند و قاطی جمعیت میشن. یک کمی تا قسمتی خنده داره اما خوب اعتقاد نصفه نیمه شاید آنجورها که من فکر می کنم بد هم نیست. یک کمی فکرم مشغول میشه اما فوری مثل آدمهای توی کارتون ابرهای بالای کله ام را با حرکت تند دستهام پاک می کنم و سعی می کنم کتابم را بخوانم. راستی این آقاهه پاول آستر که وحید معرفی اش کرد چهار تا کتابشو پیدا کردم به جز "اختراع تنهایی" و الان وسطهای کتاب "سه گانه های نیویورک" هستم. نوشته هاش کمی تا قسمتی مخلوط متافیزیک و درون کاوی و روانشناسی است. زیاد بد نیست اما فکر کنم آدمایی مثل هادی که علاقه و دانش این موضوع را دارند از نوشته های این آقاهه بیشتر لذت ببرند. در اولین فرصت سعی می کنم یک کوچولو از کتابش براتون بنویسم. بین این دوتا نویسنده که تازگی ها کشفشون کرده ام، منظورم هاروکی موراکامی و پاول آستر است دیگه شما چقدر حواس پرت هستید که می پرسید کدوم دو تا؟ بیشتر از کارای موراکامی خوشم اومد. دارم کتاباشو می خرم. راستی برای اولین بار دوتا کتابشو روی ای بی به قیمت مفت پیدا کردم و پولشم دادم اما طرف کلاهبردار از آب در آمد و غیبش زد. البته چون پولشو با پی پل پرداخت کرده بودم خسارتم را دادند
سعید

* Happy Eid