کل نماهای صفحه

دوشنبه، تیر ۰۷، ۱۳۸۹

شعر


به آرامی ...

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی..اگر سفر نكنی،اگر كتابی نخوانی،اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،اگر از خودت قدردانی نكنی.. اگر خودباوری را در خودت بكشی،اگر نگذاری دیگران به تو كمك كنند.



به آرامی آغاز به مردن می‌كنی..اگر برده‏ عادات خود شوی،اگر همیشه از یك راه تكراری بروی،اگر روزمرّگی را تغییر ندهی،اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی،یا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.


تو به آرامی آغاز به مردن می‏كنی..اگر از شور و حرارت،از احساسات سركش،و از چیزهایی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،و ضربان قلبت را تندتر می‌كنند،دوری كنی......اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی،اگر ورای رویاها نروی،اگر به خودت اجازه ندهی كه حداقل یك بار در تمام زندگیت،ورای مصلحت‌اندیشی بروی.
امروز زندگی را آغاز كن!..امروز مخاطره كن!..امروز كاری كن!..


نگذار كه به آرامی بمیری!..شادی را فراموش نكن!
شعری از پابلو نرودا - ترجمه :  احمد شاملو
منبع : وبلاگ  سفر در طبیعت ایران

چهارشنبه، خرداد ۲۶، ۱۳۸۹

جام جهانی با طعم والیوم



دور اول مسابقات جام جهانی رو به اتمامه مسابقات یکی از یکی کسل کننده تر و خواب آورتر در حال برگزاری ست هنوز میانگین گل در هر بازی به عدد 2 نرسیده
باید یه تبریک ویژه به مسئولیین فیفا و یوفا برای این برنامه ریزی خوبشون فرستاد  یه بازیکن حرفه ای فوتبال 11 ماه تو شرایط مسابقه قرار داره جوری که باید آمادگی اونه داشته باشه که 3 تا بازی   تو یه هفته رو به بهترین نحوی انجام بده یک ماه هم استراحت می کنه که کاملا طبیعیه  . جالب اینجاست که میان; تو زمان استراحت بازیکنان, همچین مسابقات مهمی رو برگزار می کنن. خب معلومه همچین بازی های مسخره ای رو باید شاهد باشیم دقیقا شما نگاه کنید 3 هفته پیش بازیکنان اینترمیلان وبایرمونیخ و چلسی و منچستر یو نایتد و بارسلون ورئال مادرید و ... تو چه وضعیتی بودن; فینال لیگ قهرمان اروپا, لیگ قهرمانان کشورها, جام حذفی .تمام این جام ها تو مراحل آخرشون بودن بیشترین فشار به یه بازیکن از لحاظ جسمی و روحی تو همین مرحله آخره اونوقت بازیکن 2 روز استراحت می کنه ,می ره اردوی تیم ملی کشورش, برای آماده سازی برای این رویداد بزرگ ,خب معلومه چی میشه دیگه همین افتضاحی که داریم می بینیم
تو جمعه ستاره ها تا الان بنظرم فقط لیونل مسی  بوده که ازش یه بازی خوبی دیدیم دروازبان نیجریه هم تو جمعه دروازبان هایی که با سوتی شون حداقل تو 20 درصد از گل ها نقش اول رو ایفا کردن فوق العاده بود اگر مسی نتونست گل بزنه فقط به خاطر درخشش این دروازبان بود
جدا از بحث خستگی, مسئله انگیزه هم مورد مهمیه, بازیکن های تیم های بزرگ تا حدی انگیزه برای این مسابقات دارن تا اگه تیمشون قهرمان بشه اسمشون تو تاریخ فوتبال جاودانه شه ولی خداییش  ستاره هایی مثله  اتوئو و د روگبا چه دلیلی داره برای تیمهاشون خودکشی کنن , در صورت قهرمانی کامرون و ساحل عاج در جام جهانی(به فرض محال) عمرا کشوراشون نتونن 10 درصد هزینه ای که باشگاهای اینتر میلان و چلسی برای ایناا می کنه, به عنوان پاداش بهشون بده ,تو این شرایطه منطقیه که بازیکنا تمام نیروشو صرف باشگاه هاشون کنن تا تیم ملی کشورشون
دیروز خوشبختانه 2 تا بازی اول رو ندیدم از نکات جالبه بازی پرتغال و ساحل عاج انتخاب رونالدو به عنوان بهترین بازیکن بوده ,مجری تلویزیون می گفت طبق امار سایت فیفا ,در انتهای بازی رونالدو از لحاظ سرعت ,دوندگی, پاس سالم, شوت به دروازه ویکی دو مورد دیگه بازیکن 13 ام بوده ؟! حالا چه جوری مسئولین برگزاری مسابقات رونالدو رو بهترین بازیکن شناختن خدا عالمه
بازی برزیل - کره شمالی هم که آخره فوتبال بود گل اول بازی که یه شاهکاره به تمام معنا بود هافبک راست برزیل روی خط کرنر توپ رو اومد سانتر کنه نتونست توپ یه ضربه ای خورد !! دروازبان کره شمالی هم به هوای سانتر شدن توپ سریع واکنش نشون داد  بعدشم گللللللللللللللللللللللللللللل به همین زیبایی!!! کاکا ستاره برزیل هم که فوق العاده بود حداقل 10 تا توپ رو لو داد فکر کنم هافبک های کره شمالی امتیاز های بالاتری رو از کاکا تو این بازی گرفتن!؟
واقعیت اینه که تو 20 - 30 سال اخیر فوتبال با مسائل اقتصادی بدجوری تنیده شده; باشگاهها خیلی بزرگ شدن ;به نظرم فوتبال ملی کم کم در حال نابود شدنه. من فکر می کنم با این روند به زودی ما شاهد پیروزی و قهرمانی تیمهای کوچیک در سطح ملی باشیم ,نه به این خطر که تیمهای کوچیک دارن بزرگ می شن ;به خاطر اونکه ستاره های تیم های بزرگ  توانایی و انگیزه برای این مسابقات  رو ندارن.
 مثالشم همین بازی آخر ;تو رنکینگ فیفا برزیل بهترین تیم و کره شمالی بدترین تیم حاضر در جام جهانی ست ( رتبه 106 ) . خداییش اگه دیشب رعایت انصاف می شد بازی با ارفاق به برزیل; باید مساوی تموم می شد


خدا این دروازبانها رو برای جام جهانی نگه داره اگه سوتی اینا نبود فکر کنم میانگین گل ها در هر بازی کمتر از یک گل بود

دوشنبه، خرداد ۲۴، ۱۳۸۹

پرفسور بوبوس



10 دقیقه  به شروع شدن نمایش رسیدم دمه گیشه فکر نمی کردم بلیط گیرم بیاد با نا امیدی از گیشه پرسیدم:  بلیط دارین ؟ گفتش چند نفرین ؟ گفتم یه نفر  بلیط رو که دیدم جا خوردم ریف 8 صندلی 22 یه جورایی تو تالار اصلی تاتر شهر یعنی فرست کلاس وقتی رفتم سره جام بشینم ذوق زده شده بودم آتیلا پسیانی کارگردان نمایش صحنه رو به شکل یک مد لباس طراحی کرد ه بود  15 دقیقه اول اجرا، با تماشاگرها به دیدن شو مانکن‌های عجیب و غریب نمایش (بازیگران) با لباس و گریم‌هایی متفاوت مواجه شدیم.
جای من دقیقا جایی بود که سن تموم می شد  پشت طراح صدا و نور  من فکر کنم اگه رفیق فابریک 20 ساله خوده آتیلا هم بودم همچین بلیطی رو نمی تونست برام جور کنه حتما بلیط رو برای یه بنده خدایی کنار گذاشته بودن که نتونسته بود بیاد خوشبختانه نصیب من شد


من تا حالا کاری از آتیلا پسیانی ندیده بودم رضا صفایی خیلی از کاراش تعریف می کرد می گفت جزء معدود کارگردان های تاتر ایرانه که خارج از کشور خیلی  تحویلش می گیرن   یکی از دلایلش می تونه این باشه که نوآوری تو کاراش زیاده
زمان نمایش حدود 150 دقیقه بود  من که احساس خستگی نکردم یکی از نکات جالب نمایش حضور بازیگرها در میان تماشاچی ها در بین اجرا بود رضا کیانیان در ابتدای نمایش در صندلی جلوی من نشسته بود و با شروع نقشش وارد سن شد و 2بار در طول کار اومد دوباره اونجا نشست در مجموع کاره قشنگی بود حتما کاره بعدی آقای پسیانی رو هم می بینم