نمی دونم چرا حال کردم بدون عنوان بنویسم چندی پیش دوستی گفته بود تیتر دست و پای نویسنده را می بندد حالا احساس می کنم که درست می گفت اما من با نظر سعید هم موافقم و هم مخالف زیرا اگر بخواهیم اینترنت را در زمینه زندگی روزمره زیر بوته نقد بگذاریم سعید صد در صد درست می گوید شاید برای شما باور کردنی نباشد اما اینجا اینترنت یعنی همه زندگی خرید خوراک روزنامه رادیو تلویزیون و صدها ابزار روزمره دیگر آدم اینترنتی غربی بشدت منزوی است و حتی خود غربیها هم به آن اذعان دارند و امروزه در صدد درمان آن هستند اما فقط مبحث تولید مطالب بر روی اینترنت یک استثنا است باید بپذیریم که گاهی اوقات اینترنت تنها وسیله ارتباطی است که همان مثل قدیمی لنگه کفش در بیابان را تداعی می کند و از طرف دیگر اینترنت خاصیت نشر داردبه عنوان مثال همین پدیده وبلاگ را در نظر بگیرید ما معمولا بیش از یک مخاطب برای نظراتمان داریم این ویژگی به نظر من یک فرصت استثنائی و کم نظیر در تاریخ بشریت است یعنی هر کس به صرف نشر در اینترنت بدون برخورداری از فاکتورهای موجود در صنعت میدیا مانند پول شهرت یا قدرت می تواند آزادانه محصول فکری خود را به سمع و نظر جهانیان برساند و از این جهت اینترنت برایم بشدت دوست داشتنی است واما بحث وحید و علی دارد کم کم جالب می شودنکته این است که وحید زیر قضیه نمی زند و رفیق قدیمی را به آدم فروشی متهم می کند که در نوع خودش جالب است امیدوارم علی آقای ما عقب نشینی نکند حالا که ترانه نویسی مد شده برای علی جون از شهرام صولتی می نویسم که برو جلو دارمت برو

سرفراز باشید رامتین