و اما آرایش

آرایش در لغت به معنای آراستگی است وبدیهی است که در هیچ فرهنگی آراسته بودن مذموم نیست حال اینکه این آراستگی تا چه اندازه با سلیقه من و شما تطابق دارد بحث دیگری است این را هم اضافه کنم که من در اینجا دنبال جواب به سوال هادی نیستم بلکه در دنبال ایجاد یک سوال جدید در دل موضوع مطروحه از سوی هادی جان می باشم نمی دونم شما تو خونه تا چه اندازه به سرو وضعتون بها می دید اما من نوعی تقریبا بی خیال این موضوعها بودم مثلا اگر بنا بود شش روز هفته اصلاح کنم جمعه ها را به اصطلاح به خودم استراحت می دادم از دید دیگر می شد استنباط کرد که اونقدر که به مردم کوچه خیابان بها می دم برای مادرم و خواهر و برادرم و حتی خودم ارزش قائل نبودم تا مرا آراسته ببیند تا اینجای کار شاید مساله شخصی به نظر بیاد اما اگر یک کمی که دقیقتر به دوروبرتون نگاه کنین می بینید که آدمهایی مثل من زیادن و شاید خودتون هم در همون دسته آدمها قرار بگیرین حالا اگر که از جنس مونث باشید که قضیه صد مرتبه بدتر می شه خدا وکیلی خانوما بشینن با خودشون حساب کنن نسبت هزینه لباس مهمونی و روپوششون را به هزینه لباس زیر و لباس خونه یا اینکه چقدر وقت صرف آرایش صورتشون در منزل می کنن و چقدر برای بیرون رفتن به خودشون می رسن الان می دونم خیلیها می گویند که فلانی نفسش از جای گرم بلند می شه نمی دونه گرونی بیداد می کنه یا مردم چقدر بدبختی دارن اما یادتون باشه گفتم نسبت دوست دارید بدونید این نسبت تو آمریکا چقدر است سی وپنج به شصت وپنج- هزینه لباس زیر و خانه به نسبت لباس بیرون- یعنی معمولا آدمها همون اندازه که به بیرونشون میرسن تو خونه هم تمیز و مرتبن خوب به نظر شما این ماجرا کجای کارش ایراد داره؟خوب در نظر می گیریم که من زن گرفته باشم و دست بر قضا در جامعه ای زندگی کنم که مردمش به این چیزا اهمیت می دن یا نه تو همون ایران خودمون زن من آدمهای تو مهمونی را می بینه که برق میزنن - تو نیویورک آدمها همیشه برق می زنن یک جورایی آدم فکر می کنه همه دارن میرن مهمونی -ماهواره نگاه می کنه همه را مرتب و خوش اندام می بینه بعدش منو تو خونه ژولی پولی می بینه و صد البته شکم گنده شاید بهم چیزی نگه اما یک جورایی قیافه منو تحمل می کنه در مورد آقاهه داستان ناجورتره چون اگر مذهبی باشه می ره صیغه می کنه و اگر هم در بند این مسائل نباشه می ره دوست دختر می گیره اگر هم خیلی آقا باشه صبح تا شب حسرت دیگرانو میخوره و آهسته می رود و آهسته می آید و در نهایت اینکه سر یک موضوع به این کوچیکی ما تبدیل به یک سری آدم ناراضی می شویم برای همین من فکر می کنم اگر یک کمکی روی فرهنگ آرایش در ایران کار کنیم و این مسائل را در سنین پایین به کوچیک تر ها یاد بدیم شاید کمی از مشکلات خانوادگیشون در سنین بالاتر کم بشهاین نکته را هم بگویم که به نظر من اونهایی که می گویند تو خونه به خودتون برسید در بیرون مثل میمون بگردید هم حرف مفت می زنند چون تجربه نشان داده که آن دوستان در خانه هم مثل میمون هستند خوب رفقا اگر مساله براشون جالب بود حتما من رااز تظراتشون بی بهره نگذارند قربون همگی رامتین