امروز در هنگام برگشتن از کار داشتم به رادیو محلی نیوجرسی گوش می دادم که همانند هزاران هزار شغل دیگر در این ایالت به وسیله ایتالیاییها اداره می شود و دست بر قضا موضوع بحت در رابطه با تاپیکهای پیتزا بود و اینکه مردم در نقاط مختلف دنیا چه موادی را به پیتزا اضافه کرده اند مثلا در هاوایی روی پیتزا آناناس می ریزند که به پیتزای هاوایی مشهور است و در سراسر آمریکای شمالی یافت می شود و یا هندیها روی پیتزا فلفل هالوپینو می ریزن اما شاید باور نکنید که عجیب ترین تماس مربوط به شنونده ای بود که گفت دوستی ایرانی دارد که پیتزا را با کچاب می خورد و جالب تر که این آقایون ایتالیایی مدت پانزده دقیقه سر این موضوع بحث می کردند که چطور میشود روی پیتزا کچاب گوجه فرنگی ریخت برای من جالب بود که چطور یک فرهنگ و یا غذا پس از انتقال به محیطی تازه آنقدر تغییر می کند که حتی دیگر برای صاحبانش هم قابل شناسایی نیست دست آخر برای دوستانی که می خواهند دلیل تعجب ایتایلییها را بدانند باید ذکر کنم که در ایتالیا و به طبع آن نیوجرسی بر روی هر پیتزا لایه ظخیم و رب مانندی مخلوط از سس گوجه فرنگی سیر و ریحان میریزند و به همین دلیل پیتزایشان اصولا خشک نمی شود تا نیازی به کچاب داشته باشد و ابعاد پیتزا هم معمولا به بزرگی یک سینی چها نفره است.
رامتین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر