معراج

بر فراز برکه ها ,بر فراز دره ها
بر فراز کوهها و بیشه ها و ابرها و دریاها
ماورای خورشید و ماورای اثیر
ماورای دایره کرات پرستاره

تو ای روح من ,چابکانه در پروازی
وهمچون شناگر چیره دستی که در دل موج از خود رفته باشد
تو با لذتی وصف ناپذیر و مردانه
در پهنه ژرف فضا ,شادمانه ,شیاری پدید می آوری

ای روح من ,دور از این بخارهای بویناک پر بگشا
و در هوای عالم بالا ,آلودگی از خود بزدای
و آن آتش تابناک را ,که فضاهای روشن را پر کرده
همچون شراب ناب خدائی بنوش

خوشبخت آنکه ,در پس ملالها و غمهای بی شمار
با بالی نیرومند بسوی سرزمینهای درخشان و آرام بال برکشد

خوشبخت آنکه اندیشه هایش چون چکاوکان
بسوی آسمان بامدادی جهش آزادانه آغاز کند
خوشبخت آنکه بر فراز زندگی شاهبال بگسترد
و بی هیچ کوششی زبان نهفته گلها و اشیا بی زبان را دریابد

شارل بودلر

وحید 20/2/83