قرن حاضر را چه می نامید؟ قرن تکنولوژی ، ارتباطات ، حکومت علم و یا ... به نظر من هر چه که بنامیدش به اندازه قرن تنهایی انسان با مسما نیست. خاطرم هست که امیر خان چندی پیش موضوع اینترنت و تنهایی انسانها را مطرح کرد و بعضی در جواب نوشتند ای بابا امروزه که با فشار دادن چند دگمه و ... همه از حال هم با خبر می شوند دیگر فاصله فیزیکی فاکتور مهمی در زندگی آدمها نیست چرا که از طریق اینترنت می توان یکدیگر را دید و با هم گپ زد. اما من معتقدم که این فاصله را با دیدن از طریق دوربین و شنیدن صدای یکدیگر از بلندگو نمی توان پر کرد. انصافا با خودتان روراست باشید و فکر کنید که چه وقت احساس نشاط بیشتری دارید؟ آن زمانی که با کسی که دلتان برای او تنگ است صحبت تلفنی می کنید؟ و یا وقتی که حتی برای چند دقیقا کنار او هستید؟ امروزه آدمها زمان زیادی را جلو کامپیوتر می گذرانند و این درست بخشی از آن وقتی است که می توانند با خانواده و یا دوستانشان باشند. همگی قبول دارید که هنوز یک شبانه روز فقط بیست و چهار ساعت است. حال بیایید فرض کنیم که به طور متوسط یک فرد در طول یک شبانه روز حدود چهار یا پنج ساعت وقت آزاد دارد. قدیم تر ها می توانست قسمت عمده آن را با خانواده و دوستان باشد. با آمدن تلویزیون و رادیو و ویدیو و آتاری و در آخر کامپیوتر و اینترنت چیزی به آن چهار یا پنج ساعت اضافه نشده ولی چیزهایی که باید به آنها بپردازد بیشتر و بیشتر شده و در نتیچه ناچار به حذف بخش هایی از آن شده است و عموما هم از بخش خانواده و دوستان حذف کرده چرا که اینترنت جذابیت بیشتری دارد. از دنیای واقعی به فضایی مجازی کوچیده ایم و به ناچار احساساتمان را پشت سر گذاشته ایم چرا که جایی برای آنها نیست. پس به نظر من انسانها نه تنها به هم نزدیکتر نشده اند بلکه از هم دورتر هم شده اند.
سعید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر