با سلا م د ر باره فيلم مارمولك : كمال تبريزي بعد ازفيلم مطرح ليلي با من است كه نگرشي غير متعا رف به جنگ داشته حوزه ديگري شده كه بسيارحساسه،اين حساسيت فقط به قدرت بر نميگرده، شايد بهتره بگم مستقيما به قدرت سياسي ربط نداره. هرچند كه درنگاه نخست چنين بنظرمياد ولي او به مباني ومنشا رفتارعمومي قدرت مي پردازه يعني همان چيزي كه د رذهن مردم آد رس داره ومي تونه براي خيليها ملموس باشه.بهمين د ليله كه واكنش همگاني را بد نبالش مي بينيم( روش داستان گويي وي يكي از عوامل موفقيتش مي باشد.شرقيها هميشه گرايش به داستان وقصه داشتند) وقتي درباره يك رفتار عمومي اثري ساخته بشه موافق ومخالف شديدا درگير مي شوند،هيچ قدرتي نمي تونه نسبت به چنين واكنش بالقوه يي بي تفاوت باشه ويا جلوي اونوبگيره.اما بعد از اين مقدمه من فيلم راموفق ميد ونم چرا كه هم دركارگردان جسارت بيان بهمراه تكنيك نمايش سينمايي،در فيلمنامه پيمان خاني طنزي هشيارانه،ودر بازيگري بازي فوق العاده تاثيرگذارپرستويي(كه بهترين بخش هست)سبكي رابراي فيلمسازي از خود بجاگذاشت. همانطوري كه فيلم ليلي با من است چنين شد.البته لازمه بگم كه تبريزي در كنار خلا قيت تاحدي ازچتر حمايتي برخوداره كه به اواين فرصتو ميده كه به چنين سوژه هايي نزديك بشه.فرصتي به بسياري از كارگردانها نميد ن. 15/3/83 هادي