ایرانیان سربلند

ظریفی می گفت ما مردم ایران خیلی پیچیده هستیم چرا که در طول تاریخ بسیار مورد حمله این و آن بوده ایم ولی هیچگاه مقاومت نکرده ایم بلکه خودمان را به نوعی با سیستم جدید وفق داده ایم. تنها زمانی که مردم کمی مقاومت کردند زمان حمله مغول ها بود در ناحیه شرقی ایران که با سرکوب شدید توسط مغولها این تجربه دیگر تکرار نشد. امیدوارم دوستان بازی سیاسی فربه سازی گروهی که از کنار نمایش دفاع مقدس، سایز دور کمرشان از بیشت و هشت  به چهل و هشت و شایدم پنجاه و هشت تغییر کرد را وارد این بحث نکنند. من نمی گویم که این دوست ما، درست می گوید یا اشتباه می کند اما معتقدم که چند دقیقه ای با خودتان فکر کنید و ببینید که آیا اینطور هست یا نه. وجدانا سعی کنید که حداقل با خودتان روراست باشید. به عنوان مثال نگاهی به تاریخ اسلام و حمله اعراب به ایران بیندازید. مطمئنا ایرانیان زرتشتی، آنقدر کرامات از اعراب مسلمان آنهم از نوع سرباز آن ندیدند که یک شبه عاشق و کشته مرده اسلام و مسلمانی بشوند و دیدیم که در طول زمان هم اسلام به سبک خودشان را بوجود آوردند و شیعه گری شد مدلی کاملا متفاوت از آنچه که به اسلام سنتی معروف است. البته شاید یک علت دیگر این تفاوت در آن باشد که اعراب اسلام را به عنوان یک فرهنگ پذیرفتند و آن را جایگزین فرهنگ زندگی قبیله ای و صحرا نشینی کردند اما ما آن را به ضرب شمشیر، فقط به عنوان یک مذهب در زندگی مان وارد کردیم و نه فرهنگ. در مورد حمله مغولها، با تمام محدودیتهایی که وجود داشت آنچه که در تاریخ نقل می شود بیانگر رنگ گرفتن و تاثیر پذیری آنها از ما است. اما از طرفی هم می بینیم که هیچ مقاومتی جز در ناحیه شرقی ایران در برابر آنها انجام نمی پذیرد و مقاومت شرق نشینان هم با بی مهری و عدم پشتیبانی باقی مردمان این سرزمین بزرگ با خشونت تمام سرکوب می شود. به نظر من اگربدون تعصب ملی یا مذهبی نگاهی دوباره به راهی که در تاریخ پشت سر گذاشته ایم بیندازیم پاسخ بسیاری از ناهنجاری های اجتماعی که امروزه گریبانمان را گرفته است درمی یابیم و بهتر متوجه می شویم که تنها به پشتوانه رفتارهای ما است که سرزمینی که مهد فردوسی و سعدی و حافظ است امروز به بزرگترین خاک شاعر کش و نویسنده خفه کن تبدیل شده است. این ماییم که خط مشی حاکمانمان را معین می کنیم. باورکنیم که باید اول از خودمان شروع کنیم. خودمان را بشناسیم و جایگاه اجتماعی مان را در صفحه شطرنج جهان دربیابیم آنگاه می توانیم داعیه سربلند کردن نام ایران و ایرانی را در سرمان بپرورانیم

سعید