وقتی روزنامه حوادث را بعد از مدت کوتاهی که از آغاز فعالیت مطبوعاتیش می گذشت تعطیل کردند من دچار یک نوع احساس دوگانه شده بودم. از یک طرف فکر می کردم که در کنار تمام اخبار نه چندان مهم و فقط عامه پسند آن، کم و بیش چیزهای جالبی می شد در آن پیدا کرد و به نظرم جامعه را به نوعی آموزش می داد. از طرف دیگر با خودم فکر می کردم خوب که چی؟ گاهی نشنیدن بسیاری از خبرهای دیوانه کننده بهتر از شنیدنشان است. چرا که وقتی از دستت کاری بر نمی آید فقط باید اعصابت را پای آن بگذاری. دو روز پیش این احساس دوباره به سراغم آمد چرا که روی جلد تورنتو استار و گلوب اند میل – دو روزنامه پر تیراژ تورنتو – عکس سرباز بریتانیایی بود که در حالی که آتش گرفته، از تانک به پایین پریده بود. گزارشهایی که از اسرائیل و عراق و غیره هر روزه نشان می دهند نیز از این دسته هستند. قدیمی ها می گفتند بی خبری خوش خبری است!! به نظرم بد هم نمی گفتند. راستی شما چی فکر می کنید؟ اطلاع رسانی را تا چه حد مفید می دانید؟ آیا به نظر شما خبرگذاری ها یک کمی زیاده روی نمی کنند؟ آیا اصلا مرزی برای اطلاع رسانی قائل هستید؟
سعید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر