کافه کتاب

در مصر قدیم، برلباس پوشیدن، انواع تطور و تكامل گذشته، و از برھنگي اولیه تا با شكوھترین لباسھاي دورة امپراطوري در آن مشاھده مي شود. در آغاز، كودكان پسر و دختر، تا سیزده سالگي، سر تا پا برھنه بودند و، جز گوشواره و گردنبند، ھیچ چیز با خود نداشتند. ولي دختران كمي شرم مي نمودند و به كمرگاه خود كمربندي از مروارید و خرمھره و نظایر آن مي آویختند. لباس خدمتگزاران و كشاورزان منحصر به تكة پارچه اي بود كه دور كمر خود مي بستند. در دورة سلطنت قدیم، بدن مردان و زنان، در كوچه و بازار، تا نافگاه برھنه بود و لنگ كوتاھي، از پارچة سفید، تا بالاي زانو را مي پوشانید؛ چون شرم و حیا مولود عادت است و طبیعت را در آن دستي نیست، این پوشش ساده اسباب آسایش خاطر آن مردم را فراھم مي آورد، ھمان گونه كه دامنھا و سینه بندھاي انگلیسي زمان ملكه ویكتوریا، یا لباسھاي شب نشیني زمان حاضر نیز چنین است. این ضرب المثل قدیمی چه صحیح میگوید که:
"فضیلت چیزي نیست جز معنایي كه گذشت روزگار به كارھا و عادات ما میدهد."
.
----------------(ویل دورانت _ تاریخ تمدن، جلد یکم)----------------
.