داریوش در سنگ نوشته های خود اهورا مزدا , بزرگترین خدای زرتشتیان, مخاطب قرار می دهد و او را خدایی می نامد که پادشاهی خود را مدیون اوست.
ممکن است از این نوشته چنین استنتاج که داریوش زرتشتی بوده ,اما شواهد دیگر این امر را نامحتمل نشان می دهند.
نخست دین زرتشت نمی
توانسته دین رسمی بوده باشد زیرا اگر چنین می بود داریوش مانند کوروش ادیان دیگر
را تحمل نمی کرد و گاه حتی در ستایش مذاهب و خدایان دیگر سخن نمی گفت .
دوم نام
زرتشت در هیچ یک از سنگ نوشته ها نیامده است .
سوم پادشاهان هخامنشی از جمله
داریوش به گور سپرده شدند در حالی که در آیین زردتشت مردگان را دفن نمی کردند بلکه
در دخمه هایی در معرض هوای آزاد قرار می دادند
چهارم اهورا مزدا یکی از خدایان سه
گانه ایران – اهورا مزدا , میترا, آناهیتا – پیش از زرتشت نیز بود. به علاوه مذهب چند
خدایی ایرانیان در این دوره رشد کرده بود و ابدا روشن نیست که مردم عادی مفهوم دین
زرتشت را کاملا درک کرده باشند
منبع : کتاب ایرانیان (دوران باستان تا دوره ی معاصر) ص 41-42
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر