کاش یک کمی دقت کنیم

آقا این متن تو مایه های شوخی است ضمن اینکه من از دعوای قلمی خیلی خوشم میآید امیدوارم به کسی بر نخوره یکی از گردانندگان محترم نیمه پنهان* به من اشکال گرفتن که چرا به موضوعاتی که امیر مطرح کرد جواب ندادی ؟جواب ساده است چون خود امیر نوشته بود تا زمانی که هادی نظرش را نگفته مساله مسکوت بماند *نیمه پنهان ستون ثابت روزنامه کیهان در دهه 70
سلام به همگی
اولا که مدتیه از بعضیها خبری نیست .بینم اگه لازمه پاشیم یه سفر بریم انور آب رامتین رو پیداش کنیم.
دوم اینکه دوستان از حال و روز من خبر دارن و میدونن که در طول روز 2 3 ساعت بیشتر وقت فراقت ندارم و این وقت رو هم باید بین کارهای زیادی تقسیم کنم.پس ترجیح میدم هادی مضوعاتشو مطرح کنه.من فقط برای اینکه به لوس بازی متهم نشم خلاصه میگم که دو تا موضوع این روزها فکرم رو مشغول کرده . یکیش به همون روزهای اول ایجاد وبلاگ بر میگرده. که با وحید هم راجع بهش صحبت کردم .:بحث تنهایی در دنیای امروز و اینکه آیا فضای مجازی اینترنت تنهایی ها رو رو تشدید کرده یا برعکس
اما موضوع دوم که کمتر به ما ارتباط پیدا میکنه ولی میتونه آزمون خوبی برای سنجش میزان تولرانسمون باشه مساله ممنوعیت حجاب در فرانسه است:اینکه ایا این اقدام فرانسویها را امری بحق میدونیم یا اونرو منافی دموکراسی تلقی میکنیم. واینکه ما با توجه به سطح قوانین حاکم بر کشورمون به طور کلی حق موضع گیری راجع به چنین موضوعی رو داریم یا نه
ولی بازهم تاکید دارم که این موضها رو مسکوت بذاریم و اول به پیشنهاد هادی توجه کنیم .آخه خودم ممکنه تا مدتی نتونم به وبلاگ سر بزنم
خوب چکنم عیالواریه دیگه
امیر09/02/83 .

4/28/2004 Edit

و تا اونجایی که من میدونم هادی هنوز نظراتش را انتشار نداده است همان نویسنده محترم در فراز دیگری از سخنانش گفته اند که چرا خودت قلم بدست نمی گیری و در باره تیم ملی امید مطلب نمی نویسی ؟باید به استحضار برسانم که من به مدت دو سال است که ساکن ایالا ت متحده آمریکا هستم و از گردش روزگار دسترسی به تلویزیون ایرانی هم ندارم آخه چطور میشه توقع داشت آدمی که دوسال است فوتبال تماشا نکرده درباره فوتبال نقد بنویسد در ادامه آمده بود که چرا به مطلب ناهید جواب ندادی در جواب این نکته باید بگویم که آقا من با ناهید خانوم شوخی ندارم ما ارادتمند ایشان و آفای دکتریم
واما

به جرات می توانم بگویم که هیچ کس اندازه من وحید را نمی شناسد و بالعکس هیچ کس اندازه وحید با روحیات من آشنایی نداردو بی تعارف می گویم که حتی ذره ای به صداقت نوشته هایش شک ندارم اما متن بالا را نوشتم که نشان دهم که آشنایی با ابزار و اشراف بر موضوع تا چه اندازه در فن نویسندگی مهم است چگونه می توان با بازی با کلمات حق را ناحق جلوه داد شاید بعضی از دوستان نداند که من چند سالی نون قلمم را می خوردم یا بعبارت دیگر قلم بمزد بوده ام بگذریم متن بالا را به عنوان مثالی آوردم تا نشان دهم قلم تا چه اندازه می تواند خطزناک باشدبه هر حال این هم تجربه بود و اما تنها دلیلی که من آن متن سراسر غرغر را نوشتم این بود که می خواستم یک شوک به وبلاگ وارد شود دوست داشتم دوباره وبلاگمان زنده شود و امروز که به اینجا آمدم احساس غرور کردم که دیدم که دوباره همه دوستان مطلب گذاشتند آن هم به قلم شیوای خودشان صادقانه بگویم دلم شکست وقتی که دیدم سعید به التماس افتاده که خساست به خرج ندهید و ما را سیراب مطالبتان کنیدمن هر مطلب سعید را دو سه مرتبه می خوانم چون می دانم که او در چه شرایطی می نویسد امیر جان اینجا کار کردن شاید صد مرتبه بلکه هزار مرتبه از ایران سخت تر باشد این جمله را از من بپذیر چون مدتها در ایران مشغول به کار بوده ام وقتی که سعید می نویسد یعنی دارد ازهشت ساعت آزاد روزانه خود کسر میکند تا با دوستان وخانواده درارتباط باشدباورش سخت است که در شبانه روز فقط هشت ساعت برای خواب و خوراک و همسر و فرزندداشته باشی که تازه یک ساعتی را هم در اتوبانها پشت فرمان می گذرانی و بیایی بخشی از آن را هم به اینترنت اختصاص دهی من هم میگوییم از کمبودها ننویسیم به این دلیل است که عمری کمبودها را تجربه کرده ایم سرزمین کاپوچینو جای تجربیات تازه است اگر میگویم نغمه یا وحید از تجربیات سفرهایشان بنویسند می خواهم از دریچه چشم آنها به دنیای تازه ای نگاه کنم اگر می گویم علی از فوتبال بنویس دلیلش این است که دوست دارم دوباره به سن پانزده سالگی برگردیم و خاطرات خوش نوجوانی را با یکدیگر زمزمه کنیم بنظر من هم مطرح کردن موضوع مثل کلاس انشاست هر کسی باید هر چه می خواهد بنویسد اگر دیگران با آن ارتباط برقرار کردند دنبالش را می گیرند و اگر نه دستکم یکی از ما حرف دلش را بازگو کرده القصه می خواستم بگویم که حرفمان را با زبان خودمان بگوییم نه با زبان دیگران مخلص همگی رامتین

به سبک سعید محرمانه

وحید پنبه زنی مارو جدی نگیریا ما کوچیکتیم